Wiza imigracyjna do USA

Wiza imigracyjna do USA

Uzyskanie wizy imigracyjnej do USA to zwykle długi i najeżony formalnościami proces. Mimo to każdego roku udaje się zdobyć taką wizę dziesiątkom tysięcy osób.

Jeszcze pod koniec ubiegłego stulecia emigracja do Stanów Zjednoczonych była marzeniem niejednego Polaka. Obecnie nie cieszy się już tak dużą popularnością, co w dużej mierze wynika z przystąpienia Polski do Unii Europejskiej. Osiedlenie się w należących do UE zamożnych krajach jest bowiem stosunkowo łatwe, tymczasem aby zdobyć wizę imigracyjną do USA, trzeba sprostać licznym wymogom formalnym – i często uzbroić się w spore pokłady cierpliwości. Mimo to wciąż wiele osób decyduje się przejść ów proces. Poniżej opisujemy więc, na czym on polega.

Z tekstu dowiesz się m.in.:

  • czym się różni wiza imigracyjna do USA od zielonej karty,
  • co to jest petycja,
  • kim jest sponsor,
  • kto może się ubiegać o wizę imigracyjną do USA – a kto raczej jej nie dostanie,
  • jakie dokumenty są potrzebne w procesie wizowym,
  • jak przebiega ów proces – krok po kroku,
  • ile kosztuje wiza imigracyjna do USA,
  • jak długo czeka się na wydanie takiej wizy,
  • jak długo jest ważna amerykańska wiza imigracyjna.

Czym się różni wiza imigracyjna od zielonej karty

Aby móc na stałe zamieszkać w Stanach Zjednoczonych, nie będąc obywatelem tego kraju, trzeba zdobyć prawo stałego pobytu, czyli tzw. zieloną kartę – jak potocznie określa się dokument potwierdzający nadanie tego prawa. Więcej na jej temat przeczytasz w naszym artykule „Zielona karta to USA – czym jest i jak ją zdobyć”. Tutaj warto tylko przypomnieć, że dokument ów można uzyskać zasadniczo na trzy sposoby:

  • przebywając już w Stanach (np. na podstawie wizy pracowniczej) i zmieniając swój status na miejscu,
  • biorąc udział w tzw. loterii wizowej,
  • ubiegając się o wizę imigracyjną, której poświęcamy niniejszy tekst.

Koniecznie trzeba jednak podkreślić, że wiza imigracyjna i zielona karta to nie jest to samo. Wiza uprawnia cię jedynie do wjazdu na teren USA z zamiarem osiedlenia się tam na stałe. Jeżeli ją posiadasz, na amerykańskiej granicy zostanie wbita do twojego paszportu specjalna pieczątka potwierdzająca twój status rezydenta, ważna przez przez rok. W tym czasie – a praktyce zwykle po kilku tygodniach od przybycia – karta stałego pobytu zostanie ci dostarczona pocztą.

Uwaga: nawet jeśli uda ci się zdobyć zieloną kartę poprzez udział w loterii wizowej, to nadal potrzebować będziesz wizy imigracyjnej, aby móc wjechać do Stanów i odebrać dokument. Co więcej, jeśli nie spełniasz wymogów, o których piszemy w dalszej części tekstu, wiza pomimo zagwarantowanego prawa stałego pobytu może nie zostać ci przyznana!

Petycje i sponsorowanie

Zanim przystąpisz do właściwego procesu ubiegania się o wizę imigracyjną, musisz uzyskać na to zgodę amerykańskiego Urzędu Imigracyjnego (ang. US Citizenship and Immigration Services, USCIS). Zgoda taka udzielana jest zaś po rozpatrzeniu przez urzędników tzw. petycji, czyli swoistego zaproszenia do USA, które może wystawić zasadniczo twój małżonek lub krewny, będący obywatelem lub stałym rezydentem Stanów Zjednoczonych, albo przyszły pracodawca działający na terenie tego kraju. Osoba lub instytucja składająca w USCIS petycję jest nazywana sponsorem.

Od tego, jaka dokładnie relacja łączy cię ze sponsorem – oraz od twoich kwalifikacji zawodowych, gdy jest nim pracodawca – zależy czas oczekiwania na przyznanie wizy, a także lista dokumentów, które należy dołączyć zarówno do petycji, jak i później do wniosku wizowego. Szczegółowe informacje na ten temat zawarliśmy w osobnych artykułach o sponsorowaniu rodzinnym i sponsorowaniu pracowniczym. Dowiesz się z nich też m.in., kiedy osoba ubiegająca się o wizę imigracyjną może zostać swoim własnym sponsorem.

Uwaga: w wyjątkowych przypadkach amerykańską wizę uprawniającą do wjazdu na teren USA z zamiarem pozostania tam już na stałe można uzyskać bez petycji. Dotyczy to np.:

  • uchodźców,
  • osób ubiegających się o azyl,
  • ofiar przemocy domowej,
  • informatorów amerykańskich służb,
  • dyplomatów i dzieci dyplomatów,

jak również sytuacji, w których specyficzna podkategoria wizowa jest tworzona w odpowiedzi na konkretne wydarzenia lub zmieniającą się sytuację międzynarodową. Są to jednak przypadki na tyle rzadkie, że chwilowo nie będziemy im poświęcać szerszej uwagi.

Kolejka po wizę

Jeśli petycja zostanie zatwierdzona, USCIS poinformuje o tym fakcie sponsora oraz przekaże dokumentację do Krajowego Centrum Wizowego przy amerykańskim Departamencie Stanu (ang. National Visa Center, NVC), stamtąd zaś sprawa trafi następnie do Ambasady Stanów Zjednoczonych w Warszawie. Wszystko to może potrwać niestety nawet kilka lat, jako że liczba wiz imigracyjnych wydawanych co roku w ramach poszczególnych kategorii jest ograniczona. Ograniczenie to nie dotyczy tylko osób sponsorowanych przez najbliższych krewnych (ang. immediate relatives) obywateli USA, czyli ich współmałżonków, rodziców lub dzieci poniżej 21. roku życia.

Przykład: ubiegasz się o wizę imigracyjną przez sponsorowanie rodzinne jako mające ponad 21 lat dziecko obywatela USA. W tej kategorii wydaje się tylko 23 400 wiz rocznie, a wnioski są rozpatrywane według daty złożenia petycji. Jeśli na rozpatrzenie takiego samego podania liczy oprócz ciebie obecnie 50 000 osób, to twoja aplikacja będzie musiała czekać w kolejce jeszcze przez ponad 2 lata (w ciągu 2 lat przyznanych zostanie tylko 2 x 23 400 = 46 800 wiz).

Gdy twoja sprawa uzyska status bieżącej (ang. current), NVC – albo KCC, czyli Kentucky Consular Center, jeśli ubiegasz się o wizę w związku z wygraną na loterii wizowej – poinformuje o tym amerykańską ambasadę w Polsce, a tobie wyśle dokładne instrukcje dotyczące dalszego postępowania. Konieczne będzie na pewno odbycie rozmowy z konsulem USA, a wcześniej zgromadzenie niezbędnych dokumentów i wybór sposobu ich odbioru po przyznaniu wizy.

Wiza imigracyjna do USA - niezbędne dokumenty (paszport)

Niezbędne dokumenty

Owymi dokumentami są zaś:

  • paszport – ważny jeszcze co najmniej przez 8 miesięcy od dnia wydania wizy (czyli w praktyce najlepiej jeszcze przez rok od otrzymania wiadomości z NVC/KCC);
  • wniosek wizowy, czyli formularz DS-260 – wypełnić go można na stronie https://ceac.state.gov/IV po podaniu numeru sprawy przesłanego przez NVC/KCC;
  • kopia zatwierdzenia petycji (formularz I-797 lub I-797B w przypadku sponsorowania pracowniczego);
  • odpis zupełny aktu urodzenia każdej osoby wymienionej we wniosku wizowym (wnioski składać można jednocześnie dla kilku członków rodziny);
  • orzeczenie o adopcji – jeśli dotyczy;
  • odpis zupełny aktu małżeństwa – jeśli dotyczy;
  • dowody rozwiązania poprzednich małżeństw, czyli np. akty zgonu lub orzeczenia o rozwodzie – jeśli dotyczy;
  • zaświadczenie o niekaralności – dla każdej osoby mającej więcej niż 16 lat, a w dodatku z każdego kraju, w którym dana osoba mieszkała przez więcej niż 12 miesięcy po ukończeniu 16. roku życia;
  • akta sądowe, więzienne, wyroki itp. – wszystkie dotyczące danej osoby, niezależnie od kraju, w którym toczyło się postępowanie, i tego, jak długo ta osoba w nim przebywała;
  • 2 zdjęcia spełniające wymogi fotografii wizowej;
  • dowody na to, że imigrant nie stanie się obciążeniem dla amerykańskiego systemu opieki społecznej – chodzi w szczególności o formularz I-864 (tzw. Affidavit of Support), a od listopada 2019 r. także o ubezpieczenie medyczne lub np. wyciągi bankowe pozwalające stwierdzić, że wnioskodawcę stać na pokrycie ewentualnych kosztów leczenia w USA (punkt ten dotyczy osób sponsorowanych rodzinnie lub spokrewnionych z przyszłym pracodawcą);
  • dokumenty właściwe ze względu na konkretną kategorię wizową (zob. wspomniane artykuły o sponsorowaniu rodzinnym i pracowniczym).

Wszystkie dokumenty – oprócz paszportu – można zostawić w ambasadzie w postaci kserokopii, o ile oryginały będą przedstawione konsulowi do wglądu podczas spotkania. Te, które nie zostały sporządzone w języku angielskim lub polskim, muszą zostać przetłumaczone na angielski przez tłumacza przysięgłego. Ten sam wymóg obowiązuje w przypadku zaświadczenia o niekaralności i wyroków sądowych wydanych po polsku.

Uwaga: osoby ubiegające się o wizę imigracyjną w oparciu o sponsorowanie rodzinne, od niedawna mogą składać wnioski wyłącznie drogą elektroniczną, przez system CEAC (ang. Consular Electronic Application Center), dołączając skany powyższych dokumentów, a także dokonując opłaty wizowej online. Szczegółowe instrukcje na ten temat zostaną przesłane przez NVC.

Formularz IV/F04

Zgromadziwszy już wszystkie załączniki, należy przesłać do ambasady wypełniony formularz IV/F04 (jego wzór znajdziesz tutaj), w którym wnioskodawca wyraża zgodę na przedstawienie konsulowi wymienionych wyżej dokumentów*, podaje numer swojej sprawy i dane kontaktowe, oraz potwierdza przyjęcie do wiadomości, że przyznanie wizy nie jest gwarantowane i że dopóki ono nie nastąpi, nie należy zwalniać się z pracy, sprzedawać majątku ani finalizować planów podróży.

Uwaga: samych dokumentów nie trzeba dołączać, wystarczy je przynieść dopiero na rozmowę.

Sposób odbioru dokumentów

Termin spotkania z konsulem można wyznaczyć dopiero po dostarczeniu formularza IV/04 – oraz po określeniu, czy paszport z wizą i pozostałe dokumenty mają być dostarczone pod wskazany przez wnioskodawcę adres (usługa ta kosztuje 24 zł), czy też zostaną odebrane w jednej z placówek firmy kurierskiej TNT (w tym drugim przypadku należy wskazać preferowaną placówkę). Aby dokonać wyboru, należy zarejestrować się na stronie http://www.ustraveldocs.com/pl_pl.

Badania lekarskie

Wiadomość z ambasady informująca o terminie rozmowy z konsulem powinna nadejść w ciągu miesiąca od złożenia formularza IV/04. Sama rozmowa odbędzie się zaś nie wcześniej niż po kolejnych 30 dniach, tak aby osoba ubiegająca się o wizę zdążyła poddać się obowiązkowym badaniom lekarskim i ewentualnie szczepieniom. Dotyczące ich instrukcje znajdą się w rzeczonej wiadomości, ale ze szczegółami możesz zapoznać się też, czytając nasz artykuł „Badania lekarskie do wiz imigracyjnych”.

Niektórzy bowiem nie mogą uzyskać wizy imigracyjnej właśnie ze względu na stan zdrowia. W przypadku:

  • chorób zagrażających zdrowiu publicznemu – takich jak gruźlica, AIDS czy rzeżączka,
  • chorób psychicznych z objawami niebezpiecznymi dla otoczenia,
  • uzależnienia od narkotyków lub alkoholu

wiza nie zostanie przyznana, nawet jeśli ktoś uzyskał już prawo stałego pobytu w Stanach Zjednoczonych np. dzięki loterii wizowej. Czynnikiem dyskwalifikującym są ponadto niektóre przestępstwa (zob. „Wiza do USA a karalność”).

Wiza imigracyjna - rozmowa z konsulem USA

Rozmowa z konsulem

Jeśli masz na koncie jakieś zatargi z prawem, nie oznacza to jednak jeszcze na pewno, że nie otrzymasz wizy. Ostateczną decyzję w tej sprawie podejmuje konsul USA. Rozmowa z nim przebiega podobnie jak w przypadku wiz nieimigracyjnych (zob. „Jak wygląda rozmowa z konsulem USA”), jest jednak siłą rzeczy nieco dłuższa i bardziej szczegółowa.

Musi się na niej stawić każdy, kto ma uzyskać wizę imigracyjną, niezależnie od wieku – tylko w niektórych przypadkach z obowiązku tego zwolnione są dzieci poniżej 14. roku życia. Spotkania dotyczące wiz imigracyjnych odbywają się od poniedziałku do piątku w godzinach 7:30-10:00 (z wyjątkiem polskich i amerykańskich dni wolnych od pracy).

Opłaty

Najpóźniej w dniu spotkania z konsulem uiścić trzeba uiścić bezzwrotną opłatę wizową, która wynosi:

  • 325 dolarów – w przypadku sponsorowania rodzinnego,
  • 330 dolarów – w przypadku osób wylosowanych w loterii wizowej,
  • 345 dolarów – w przypadku sponsorowania pracowniczego.

Opłatę można wnieść w kasie ambasady w dolarach lub złotówkach (po kursie konsularnym), w gotówce (należy mieć odliczoną kwotę) lub kartą (akceptowane są tylko karty VISA, MasterCard, American Express, Novus/Discover i Diners). Należność można uiścić też wcześniej, za pośrednictwem strony https://ceac.state.gov/IV, po podaniu numeru sprawy.

Uwaga: od grudnia 2016 r. osoby, którym przyznano wizę imigracyjną, przed przybyciem do Stanów Zjednoczonych muszą dodatkowo wnieść na konto USCIS tzw. opłatę imigracyjną w wysokości 220 dolarów. Kwota ta przeznaczona jest na pokrycie kosztów przygotowania, wydania i wysyłki zielonej karty w USA.

Po rozmowie w ambasadzie

Spotkanie z konsulem może zakończyć się zasadniczo na kilka poniższych sposobów.

Wstrzymanie rozpatrywania wniosku na podstawie paragrafu 221(g) amerykańskiej ustawy o imigracji i obywatelstwie (ang. Immigration and Naturalization Act, INA), czyli ze względu na brak wszystkich potrzebnych informacji. W tym przypadku urzędnik może poprosić o stawienie się na kolejną rozmowę lub dostarczenie dodatkowych dokumentów za pośrednictwem firmy kurierskiej TNT (szczegółowe instrukcje znajdziesz tutaj). Jeśli dokumenty dotrą do ambasady w ciągu 12 miesięcy, nie trzeba będzie wnosić ponownie opłaty wizowej.

Zawieszenie decyzji z uwagi na konieczność podjęcia tzw. dalszych czynności administracyjnych. Konsul może o nim poinformować zarówno pod koniec samej rozmowy, jak i po dostarczeniu dokumentów uzupełniających. Czas oczekiwania na rozstrzygnięcie może być bardzo różny, zależy bowiem od indywidualnych okoliczności danej sprawy. Ambasada rekomenduje jednak wstrzymanie się z pytaniami o status postępowania przez minimum 180 dni, z wyjątkiem nagłych sytuacji wymagających od wnioskodawcy pilnego udania się do USA (takich jak ciężka choroba czy pogrzeb kogoś bliskiego).

Odmowa wydania wizy. W takim przypadku konsul poda przyczyny, a także poinformuje, czy i jak możesz ubiegać się o uchylenie tej decyzji (ang. waiver). Istnieje ponadto możliwość złożenia oficjalnej prośby o ponowne rozpatrzenie wniosku. Niestety, jego odrzucenie istotnie zmniejsza późniejsze szanse na zdobycie wizy – w tym wizy nieimigracyjnej – czy to poprzez odwołanie, „waiver”, czy przez złożenie nowej aplikacji. Jeśli więc spotkasz się z odmową, dalsze kroki warto skonsultować z prawnikiem specjalizującym się w kwestiach imigracyjnych.

Przyznanie wizy. Jeśli natomiast konsul rozpatrzy twój wniosek pozytywnie, po kilku dniach od rozmowy paszport z wizą będzie gotowy do odbioru – lub zostanie ci dostarczony kurierem, w zależności od wybranej wcześniej opcji. Oprócz paszportu otrzymasz zapieczętowany pakiet dokumentów, którego nie wolno otwierać aż do pojawienia się na amerykańskiej granicy, kiedy to należy przekazać go urzędnikowi imigracyjnemu.

Uwaga: osoby, które złożyły podanie elektronicznie w systemie CEAC, otrzymają tylko paszport, na wizie znajdzie się zaś adnotacja „All docs in CCD” oznaczająca, że wszystkie dokumenty znajdują się w systemie dostępnym dla służb imigracyjnych.

Wjazd do USA

Wiza imigracyjna jest ważna tak długo, jak długo ważność zachowują wyniki badań lekarskich, czyli maksymalnie przez pół roku. W tym czasie należy przybyć do USA.

Jak już wspomniano, wbijana do paszportu na granicy pieczątka służy przez rok jako tymczasowy dokument stałego pobytu, uprawniający m.in. do ponownego wjazdu na teren Stanów Zjednoczonych, gdyby rezydent musiał wyjechać z tego kraju, zanim zdąży otrzymać zieloną kartę. W rzadkich przypadkach wygaśnięcia ważności pieczątki podczas pobytu poza USA – o ile pobyt ten trwa krócej niż 12 miesięcy – istnieje możliwość uzyskania w amerykańskiej ambasadzie lub konsulacie tzw. boarding foil, czyli dokumentu wjazdowego, którego wydanie kosztuje 575 dolarów.

Zdjęcia: Unsplash.com

Kliknij gwiazdkę, aby ocenić artykuł

Ocena średnia: / 5. Ilość głosów: