Wiza imigracyjna do USA przez sponsorowanie rodzinne

Wiza imigracyjna do USA przez sponsorowanie rodzinne

Wizę imigracyjną do USA stosunkowo najłatwiej uzyskać da się przez tzw. sponsorowanie rodzinne. „Najłatwiej” nie oznacza jednak przy tym zawsze: „najszybciej”.

Istnieje co najmniej kilka sposobów na to, by się osiedlić w USA, nie będąc obywatelem tego kraju. Jednym z nich jest wyjazd do Stanów i ubieganie się już na miejscu o prawo stałego pobytu. Zieloną kartę – jak się je potocznie określa – można też zdobyć jeszcze przed udaniem się do USA, biorąc udział w tzw. loterii wizowej albo starając się o wizę imigracyjną. Tę ostatnią najczęściej uzyskuje się zaś w drodze sponsorowania rodzinnego lub pracowniczego. W poniższym artykule skupimy się na pierwszej z tych dwóch opcji.

Z tekstu dowiesz się m.in.:

  • czym są preferencje rodzinne, petycje i sponsorzy,
  • jak długo czeka się na wizę imigracyjną do USA przez sponsorowanie rodzinne – i od czego to zależy,
  • ile wiz przez sponsorowanie rodzinne wydaje się każdego roku,
  • kto może ubiegać się o amerykańską wizę imigracyjną przez sponsorowanie rodzinne,
  • jakie warunki trzeba spełnić, aby ściągnąć krewnego do Stanów,
  • jakie dokumenty są wówczas potrzebne,
  • ile kosztuje złożenie petycji rodzinnej.

Właściwy proces ubiegania się o wizę imigracyjną do USA może się rozpocząć dopiero wtedy, gdy amerykański Urząd Imigracyjny (ang. US Citizenship and Immigration Services, USCIS), zaakceptuje tzw. petycję. Jest to swoiste zaproszenie do Stanów Zjednoczonych, wystawiane osobie starającej się o wizę przez kogoś jej bliskiego lub potencjalnego pracodawcę. Strona zapraszająca nazywana jest tu sponsorem – i stąd właśnie wzięły się pojęcia „sponsorowanie rodzinne” oraz „sponsorowanie pracownicze”.

W każdym z obu przypadków mówić można o co najmniej kilku kategoriach petycji, różniących się m.in. tym, jak długi jest czas oczekiwania na przyznanie wizy. W kontekście sponsorowania pracowniczego przydział do konkretnej kategorii zależy przede wszystkim od kwalifikacji zawodowych tego, kto chce wyemigrować do Stanów. W sponsorowaniu rodzinnym natomiast dwa kluczowe czynniki to status osoby zapraszającej (rezydent bądź obywatel USA) oraz relacja łącząca ją z osobą zapraszaną.

Preferencje i kwoty wizowe

Stosunkowo najłatwiej jest uzyskać wizę imigracyjną – jak również po prostu zieloną kartę, przebywając już w Stanach – członkom najbliższej rodziny obywatela USA. Nie dotyczą ich bowiem ograniczenia, jakie narzuca ustalona przez amerykański Kongres liczba wiz wydawanych co roku* w ramach poszczególnych kategorii określanych mianem preferencji (ang. preferences).

*Uwaga: chodzi tutaj o amerykański rok fiskalny, który zaczyna się 1 października.

Na każdą preferencję przypada konkretna pula dokumentów. Chętnych przeważnie jest znacznie więcej, wnioski zaś rozpatruje się w kolejności składania petycji. To dlatego właśnie wizy jednego typu przyznaje się w zaledwie kilka miesięcy, podczas gdy na decyzję w sprawie innych można czekać całymi latami. Jeśli np. w kolejce po wizy wydawane w liczbie 23 400 rocznie jest już 50 000 podań, to złożony w tym momencie wniosek zostanie rozpatrzony dopiero za 2 lata!

Warto wiedzieć
Trudno określić dokładny czas oczekiwania na przyznanie wizy w ramach konkretnej preferencji. Można jednak go mniej więcej oszacować na podstawie danych publikowanych co miesiąc w tzw. biuletynie wizowym (ang. The Visa Bulletin), który znajdziesz tutaj. Zawiera on informacje o poszczególnych kwotach wizowych, jak również o tym, z jaką datą złożono rozpatrywane obecnie petycje.

Najbliższa rodzina

Jak już wspomniano, kwoty wizowe nie dotyczą jednak członków najbliższej rodziny obywatela USA, co oznacza, że ich wnioski rozpatrywane są natychmiast po zaakceptowaniu petycji przez USCIS. O kogo zaś dokładnie chodzi w świetle amerykańskich przepisów imigracyjnych? Ujęliśmy to w formie poniższej tabeli.

Relacja Kategoria Uwagi
Współmałżonek IR1 (od „Immediate Relative”) lub CR1 (od „Conditional Residence”) CR1 dotyczy małżeństw o mniej niż dwuletnim stażu, kiedy to zieloną kartę wydaje się warunkowo, tylko na 2 lata (w celu uniknięcia tzw. marriage fraud)
Dzieci* IR2 chyba że przysługuje im amerykańskie obywatelstwo
Przybrane dzieci (pasierbowie i pasierbice)* IR2 tylko jeśli małżeństwo obywatela USA z rodzicem dziecka zostało zawarte przed ukończeniem przez nie 18. roku życia
Dzieci adoptowane* IR2 tylko jeśli adopcja nastąpiła przed ukończeniem przez dziecko 16. roku życia
Dzieci adoptowane spoza USA* IH3, IR3, IH4, IR4 (litera H pochodzi od Konwencji Haskiej) kategorie opatrzone cyfrą 3 dotyczą przypadków, gdy adopcja została już sfinalizowana, natomiast te z cyfrą 4 – gdy dziecko ma zostać adoptowane dopiero w USA; kategorie z literą H dotyczą dzieci adoptowanych w krajach będących stronami Konwencji Haskiej z 1980 r., kategorie z literą R – pozostałych
Rodzice** IR5
Ojczym/macocha** IR5 lub CR2 tylko jeśli małżeństwo tworzące ten rodzaj pokrewieństwa zostało zawarte przed ukończeniem przez dziecko 18. roku życia; CR2 dotyczy małżeństw rodzica o mniej niż dwuletnim stażu (p. wyżej)
Rodzice adopcyjni** IR5 tylko jeśli adopcja nastąpiła przed ukończeniem przez dziecko 16. roku życia
Wdowiec/wdowa po obywatelu USA IW (litera W pochodzi od słowa „Widow/er”) petycję należy złożyć w ciągu 2 lat od śmierci amerykańskiego małżonka

*Aby na potrzeby procesu wizowego kwalifikować się jako „członkowie najbliższej rodziny”, dzieci obywatela USA muszą być stanu wolnego (tj. nieżonate i niezamężne) oraz mieć mniej niż 21 lat. Co więcej, jeśli osoba sponsorowana ma dzieci, które spełniają te wymogi, one również mogą uzyskać wizę imigracyjną.
**Obywatel USA sponsorujący rodziców musi mieć co najmniej 21 lat. W pozostałych przypadkach wystarczy 18 lat – a teoretycznie nawet mniej, jednak oprócz petycji w procesie wizowym potrzebny jest jeszcze podpisany przez osobę pełnoletnią dokument zwany „Affidavit of Support”. Poświadcza on zdolność finansową do utrzymania osoby sponsorowanej, tak by nie stała się ona obciążeniem dla amerykańskiego systemu opieki społecznej. Najczęściej wystawia go zaś właśnie sponsor (w rzadkich przypadkach może to zrobić tzw. sponsor posiłkowy – wówczas sponsor „główny” nie musi być pełnoletni).

Uwaga: sponsor dzieci przysposobionych lub adoptowanych musi być od nich starszy!

Wizy typu K

Amerykańskie prawo imigracyjne uznaje małżeństwa tej samej płci. W Polsce obecnie nie udziela się jednak ślubów parom jednopłciowym, a najczęściej nie wydaje się też zaświadczeń potrzebnych do sformalizowania takiego związku za granicą. Partner obywatela USA może natomiast starać się o wizę narzeczeńską K1. Jest ona co prawda wizą nieimigracyjną, ale dopuszcza przybycie do Stanów w celu poślubienia amerykańskiego obywatela i późniejszego ubiegania się na tej podstawie o prawo stałego pobytu – stąd zresztą często jest wymieniana w kontekście wiz imigracyjnych.

Warto też wspomnieć o wizach K3 i K4 przeznaczonych odpowiednio dla współmałżonka obywatela USA oraz jego mających mniej niż 21 lat dzieci stanu wolnego. Wizy te pozwalają im przybyć do Stanów i ubiegać się o prawo stałego pobytu na miejscu, zamiast oczekiwać na wizy imigracyjne w kraju pochodzenia (co oznaczać mogłoby często długotrwałą rozłąkę).

Dalsza rodzina

Wizy imigracyjne dla osób sponsorowanych przez rodzinę, ale niewymienionych wyżej, podlegają limitom kwotowym i dzielą się według preferencji, o których była mowa wcześniej. Są to wizy typu F – od angielskiego słowa „Family” oznaczającego właśnie rodzinę. W ich przypadku również przygotowaliśmy tabelę, uwzględniając tym razem także wartość owych limitów.

Relacja Kategoria Liczba wydawanych rocznie wiz
Dzieci obywatela USA – naturalne, adoptowane lub przysposobione – mające więcej niż 21 lat, ale stanu wolnego* F1 tzw. pierwsza preferencja rodzinna: 23 400 + ewentualnie niewykorzystana pula wiz F4
(obecnie – tj. w kwietniu 2020 r. – rozpatrywane są wnioski z początku 2014 r.)
Współmałżonek rezydenta USA – czyli posiadacza zielonej karty F2A druga preferencja rodzinna: 114 200 + ewentualnie niewykorzystana pula wiz F1****, przy czym 77% przypada na wizy F2A, a 23% na wizy F2B
(obecnie rozpatrywane są bieżące wnioski o wizy F2A, natomiast w przypadku wiz F2B – wnioski z końca 2014 r.)
Mające mniej niż 21 lat i pozostające w stanie wolnym dzieci rezydenta (również adopcyjne lub przysposobione, przy czym inaczej niż w przypadku obywateli USA proces adopcyjny musi się zakończyć przed złożeniem petycji) F2A
Dzieci rezydenta mające więcej niż 21 lat, ale stanu wolnego* F2B
Żonaci synowie i zamężne córki obywateli USA** F3 trzecia preferencja rodzinna: 23 400 + ewentualnie niewykorzystana pula wiz F1 i F2
(obecnie rozpatrywane są wnioski z początku 2008 r.)
Rodzeństwo (również przybrane lub adopcyjne)** obywateli USA*** F4 czwarta preferencja rodzinna: 65 000 + ewentualnie niewykorzystana pula pozostałych wiz typu F
(obecnie rozpatrywane są wnioski z połowy 2006 r.)

*A także ich dzieci.
**A także ich małżonkowie i mające mniej niż 21 lat dzieci stanu wolnego.
***Aby sponsorować rodzeństwo, obywatel amerykański musi mieć ukończone 21 lat.
****Jeśli łączna liczba wniosków o wizę w ramach drugiej preferencji rodzinnej przekracza 226 000, to pula powiększa się dodatkowo o różnicę pomiędzy tymi liczbami. Wprowadzenie tego przepisu pozwoliło rozwiązać problem rozdzielonych na długie lata rodzin rezydentów. Posiadaczom zielonej karty nie wolno bowiem opuszczać USA zbyt często i na dłużej niż pół roku (utrudnia to późniejsze starania o obywatelstwo, może też doprowadzić do utraty prawa stałego pobytu), osoby czekające na przyznanie wizy imigracyjnej nie mogą z kolei wnioskować o wizy nieimigracyjne – a więc przyjechać w międzyczasie do Stanów.

Uwaga: jeśli sponsor składał petycję jako stały rezydent, ale w międzyczasie został obywatelem USA, to kategoria petycji automatycznie zmienia się z F2 na odpowiednią kategorię IR, co potrafi dodatkowo przyspieszyć całą procedurę.

Formalności

Jak wynika z powyższej tabeli, sponsorami nie mogą być dziadkowie, wujkowie, ciotki, kuzyni czy teściowie osoby ubiegającej się o wizę imigracyjną. Co więcej, sponsor powinien na stałe przebywać w USA. W wyjątkowych przypadkach zwolnieni z tego obowiązku mogą być np. żołnierze stacjonujący w rozsianych po świecie bazach wojskowych albo pracownicy na zagranicznych kontraktach.

Jeśli zaś chodzi o dokumenty, jakie sponsor musi ze swej strony dostarczyć do USCIS, aby uruchomić proces wizowy, to są nimi:

  • petycja – czyli wypełniony formularz I-130 (ang. Petition for Alien Relative);
  • tzw. informacje biograficzne – formularz G-325 (ang. Biographic Information), wypełniony osobno dla sponsora i osoby sponsorowanej (nie dotyczy dzieci poniżej 14. roku życia);
  • dowód uiszczenia opłaty za petycję (535 dolarów);
  • dokumenty potwierdzające status obywatela lub stałego rezydenta USA – np. akt urodzenia (ang. Birth Certificate), zielona karta czy świadectwo naturalizacji;
  • dokumenty poświadczające konkretny rodzaj relacji pomiędzy sponsorem a osobą ubiegającą się o wizę – np. akt urodzenia, akt ślubu, dokumentacja dotycząca adopcji lub przysposobienia.

Dokumenty te, o ile nie zostały sporządzone w języku angielskim, muszą zostać na ten język przetłumaczone przez tłumacza przysięgłego. Wraz z tłumaczeniami będą potrzebne także później, w ambasadzie, podczas właściwego procesu wizowego. Należy pamiętać, że zarówno Urząd Imigracyjny, jak i amerykański konsul zawsze mogą zażądać przedłożenia dodatkowych, niewymienionych wyżej dokumentów.

Zdjęcie: Unsplash.com

Kliknij gwiazdkę, aby ocenić artykuł

Ocena średnia: / 5. Ilość głosów: